ویرانه ها

   کوچ   

می خواهم کوچ کنم از این غمکده ای که ناشیانه ساختم

خواستم فراموشش کنم ، پاک کنم و بر خاکسترش خانه ای بسازم که نسوزد ، شاید!

این وبلاگ بخشی از تاریخ عمر من است!

به یاد داشته باشمش ، نکته به نکته ، صد به که توهمی داشته باشم از این برهه

کوچ کردم ، به جایی که سفید است ، اسمم بهار و مقتدایم گل

   سراب .. سکوت .. ۳تار   

انبوهی در رویا های باخته سپری شد ...

مجالی بود برای اندیشیدن .. باختن ..

ترسیدن و تنها ماندن .

زمانی که رویا ها در سیاهی زمان به کابوس بدیل شدند ..

روزگاری که دوست داشتن آشنای هر زبان و غریبه دل هاست ..

دیواری نیست .. نه سنگی .. آنچه تو را از من دور می کند .. دوست داشتن هاست .

توهم دوست داشتن ..

خمار چشمان افسونگر  در تیه قلبت پی قطره ای پاک گشتم ..

شبنم احساسم در آسمان وجودت بارید و اشک شد ..

آری ... امروز باور می کنم ،

که من پر در آسمانی کشیدم که ماه اش برای من نبود .

   زمان برایم خواهد ایستاد   

این روزها تقلای زیستنم در نوشتن برای تو معنی شده است ..

آشفته ام .. چند صباحی است بی تو مانده ام  ..

طرد شدم که بزرگ شوم .. 

 می خواهم کمی بیشتر بخوابم ..

مدرسه سر جایش باقی است  .. 

.... 

کلاس اولی ها را ترکه نمی زنند ..

پيام هاي ديگران ()

لینک

یکشنبه ۳ تیر ،۱۳۸٦ - معین گلی

   تنها ... مرگ ... چرا ... تو چرا   

غربت لحظه های با تو بودن ، الفبای وجودم را به هم میریزد ....   

چرا نمی فهمم بزرگ شدن ها را  !! دور شدن ها را !!

همه مسحور لبخند تعفن زمینند ...

بهانه ها یا کینه ها ؟

کدام را باور کنم  ... التهاب بودنم  .. یا انتظار رفتنم ؟

گرمی دستانت را .. صدای نفس هایت .. نگاهت را ... ؟

نه .. باور نمی کنم این روز هایت را ..

بیدارم کن ..

   اين فصل را با من فرياد کن   

صدایم را از پس سال ها دوری می شنوی ، از پس تبعید ها ، نا مردمی ها و ناکامی ها   . .

  من برایت از دل تنگی هایم نوشتم  . .  از آرزو هایم  . .

 با هم از درد ها گریستیم و از خوشی ها یاد کردیم . . .

برایت از دور دست ها گفتم  . . از دخترک خفته در زیر درخت سرو ، از آب های زلال آن آبادی پاک

از کوچ پرستو ها  و . . .  برایت از خدا گفتم  .

برایت گفته ام که تلخ است گاهی سیب . . به تلخی بال های مرغابیان . . که در سیاه سفید

 زندگی تیر می خورند  . .

صدایم را از دور دست می شنوی . .  از تاریخ دلتنگی ها . .

بار دیگر برایت می خوانم . . دل تنگی هایم را حس کن و با من زمزمه کن  :

شاید آن دور ها پای درختی سرو دختری در خواب است . . کوزه اش پر آب . . در دلش مهر و امید

بر لبانش لبخند  . .

قدم آزرده به خاک ، که در این ظلمت شب ، دل خود صاف کند ،قدح ساقی خود پر ، دل او شاد

کند ، بر او ناز کند . . ناز کند . . ناز کند

   می فهمی ؟   

مرگ آرزو ها !! یا بهتر بگویم، قدرت زمان  . .

قلب من  کند می زند ،  یا ساعت های شما دقیقه ها را قال می گذارند ؟!

با خاطراتم عکس یادگاری می گیرم که تبدیل به تجربه های سرد نشوند .

راستی !! چرا از نفس کشیدن خسته نمی شوید ؟

 چرا همیشه فردا سرد می شود و امروز وقت کم است  ؟

دور باطل زندگی . . .

ماهی را از آب گرفته اند یا آب را از ماهی !!!

نمی دانم  من نمی فهمم یا مرا نمی فهمند . .

دور آخر را می زنم  . .

بهتر است تا سرمان گیج نرفته بمی ریم !!

  فردا دیر است . .

   اندیشه بر ما چنان برازد که پرواز پیل را .. !!   

گاهی فکر می کنم (*من به طور کلی هراز گاهی فکر می کنم و معمولا تفکرات دیگران رو نشخار می کنم . . مثل شما ها !!! *) که چرا خط من خوب نیست . . !!  بعد غرقه در شط  رنج که مگه اونهایی که خط شون خوبه چه گلی به سرشونه ؟

در غایت ، ملول از اندیشه های گران . . حکم بر تساوی حکیمان و سفیهان می دهم . . که هر دو را سیرت یکیست . . . ولی از قضا یکی را نام سفیه کردند و دیگری را حکیم . .

                                                                                و السلام علی کل مخلوقات

شهرها پر ... مردمان خالی

دل ها پر از کینه های پوچ
و مردمانی پوچ تر از کینه هایشان
و خدایانی که در شهر پرسه می زنند

سکوت . . .

دل هایی برای کینه توزی
و خدایانی برای باورکردن . . .

 باور کردن اندیشه ها ، دل ها و کینه ها . . . .

و شهرهایی برای مردمان
و خدایانشان
 دلهایشان
 کینه هایشان
و عقده هایشان
 

افسوس . . .

 

دیوار ها ریخته ، امید ها باخته،دل ها شکسته
و چشمانی بسته . .

این جا چه خبر است . . .

   جهل من   

چشمانم بسته بود آنگاه که به چاه جهل خود فرو افتادم!

در انتهای این ظلام ، چه می شنوم؟؟ این صدای کیست؟؟

باز میگوید و میگوید... باز میپرسد و میپرسد... توکیستی؟ تو کیستی؟ تو کیستی؟

چشمانم بسته است...

سرد است و سخت...

پس چه بود آنچه به سویش شتافتم؟؟؟

حال... اینجا...

                              چاه جهل من است!!

من کرشمه، من نگاه لیلی ام . . .

 دور آخر دور عشاق است . . .

 ساقی لیلی و عاشقان را جام ، جان است . . .                        

 من مطیعی بشکسته پیمان را در این بزمی چه کار است . . .